บทที่ 114 บทที่ 22 (4)

คนนอนซบอิงยิ้มและเงยหน้าขึ้นมอง เธอเริ่มต้นท่องอีกครั้ง และช่างภาพหนุ่มก็ยิ้มกว้างส่ายหน้าเบาๆ

“ใครว่าล่ะว่าจับต้องไม่ได้” เขากดฝ่ามือลงกับสะโพกอวบและเบียดเนื้อตัวเข้าหาเธอพลางยิ้มเผล่

หญิงสาวหน้าแดงจัดตีเผียะลงกับกล้ามอกแน่นๆ แล้วกัดริมฝีปากหลังการเสียดสีทำให้เลือดในตัวเริ่มระอุ

“แซม” แคทเธอรีนเ...